RękoDzielni - Forum u Maranty

[Asia_117]

Dziewczyny jestem załamana...
Mój młodszy synek, który kończy dopiero w grudniu 5 lat musi iść do szkoły...
Nie mam pojęcia jak to zniesie
Moim zdaniem szkoły nie są dostosowane do przyjęcia taki maluszków
Na dodatek mój Kubuś bardzo chorował jak był młodszy (duża ilość leków codziennie, dieta bez mleczna (a więc wykluczone sery, jogurty, śmietana, masło) , bez jajeczna, bez glutenowa (nie mógł jeść żadnego chleba, bułek, makaronów), ... leczenie u pediatry, dermatologa, alergologa, immunologa, endokrynologa...
Teraz jest taki drobniutki i chorowity

Wybrałam dla swoich dzieci najlepszą szkołę w okolicy, a i tak się boję ....

Rozważam nawet zaproponowanie dyrekcji organizację zajęć świetlicowych, na których mogłabym (za darmo) zorganizować dzieciakom czas i nauczyć robótek ręcznych, żeby tylko być na miejscu w szkole
jak będzie potrzeba to nawet zedcyduje się na podyplomowe studia pedagogiczne

Kto ocenił?

[ania_b]

Ojej, ale dlaczego? Pięciolatek musi iść do szkoły?

Kto ocenił?

[Asia_117]

[ania_b]

Asiu, no i jak po pierwszym dniu?

Kto ocenił?

[AlaJ]

Asiu, a nie dało się malucha niedojrzałością szkolną wybronić?

Kto ocenił?

[Asia_117]

Jesteśmy po rozpoczęciu roku szkolnego...
Mały zagubiony i jakiś przestraszony...nic dziwnego, bo niektóre dzieciaki zerówkowe niemal o 2 lata starsze od Kubusia

[Asia_117]

No i okazało się, że Kubuś całkiem dobrze znosi szkołę.
Oczywiście tak jak myślałam, jest najmniejszym dzieciaczkiem w szkole, ale jakoś sobie radzi.
Choć ja oczywiście cały czas myślę, czy Kubusia gdzieś na korytarzu nie stratują...

Ich nauczycielka jest cudowna - Już moje dziecko wyznało, że Ją kocha i codziennie rano upewnia się, czy na pewno Pani Agatka będzie dzisiaj nimi się zajmować

Kto ocenił?

[ania_b]

No to kamień z serca. Teraz tylko zdrowia życzyć.

Kto ocenił?

[Asia_117]

Dziękuję Aniu
Od dłuższego czasu, dzięki Bogu, problemy ze zdrowiem nas omijają ale jednak ciężko synkowi nadrobić te 2-3 lata kiedy one były
Ważne, że wszystko układa się lepiej niż się obawiałam

Kto ocenił?

[siebusania]

Asia_117, ja to przezywałam w tamtym roku i miałam takie same obawy jak ty chodz moj syn wiele nie chorował ale jest bardzo wstydliwy i ciezko było zamin sie oswoił, teraz 1klasa wiec teraz bedzie nauka i tez mam pewne obawy.

Kto ocenił?

[Asia_117]

siebusania, u mnie jest ten problem, że synek nie zna nikogo ze swojej klasy - cześć dzieci zna się z poprzedniego rocznika (chodzą drugi rok do oddziału zerówkowego, są sąsiadami, są rodziną...) a ten mój maluszek taki jest samiutki
Dziewczynki dajcie mi pomysły na to jak zintegrować synka z resztą grupy...
Urodziny synka dopiero w grudniu więc przyjęcie na razie nie wchodzi w rachubę...

A tak poza tym to za szybko pochwaliłam się poprawą zdrowia małego - jesteśmy po zapaleniu krtani i było podejrzenie zapalenia płuc Młody podłączony do inhalatora kilka/kilkanaście razy na dobę na szczęście w domu, a nie w szpitalu...

Kto ocenił?

[siebusania]

U mnie bylo to samo wszystkie dzieci z jego klasy byly obce, Pani tez. Pierwsze tygodnie byly ciężkie płakał z dziecmi sie nie bawił nie rozmawiał z nikim a jak mial religię z ksiądzem to wpadał w histerię na widok księdza. Po kazdym dłuższym wolnym bylo to samo w 1dzien. Takze rozumiem twoje obawy dzieci szybko sie dogadają i bedzie ok. Dla ciebie pewnie tez ciężkie jest takie rozstanie ale dasz rade:). A zeby sie maly bawił z kolegami z klasy po za Szkola, to mozesz ich zaprosić do siebie bez okazji, lub umówić sie na wspólne wyjście np na płac zabaw. Wszystko zalezy od kwestii jaki ty masz kontakt z innymi rodzicami. Zdrowka synusiowi zycze a ty mamusiu nie martw sie na zapas wszystko bedzie dobrze:)

Kto ocenił?

[Asia_117]

siebusania, Dziękuję Ci za wsparcie
Mam nadzieję, że z czasem to wszystko jakoś się ułoży i synek rozkręci się w tej szkole - w domu mam małego pyskatego cwaniaka, a w szkole taka z niego sierotka

Kto ocenił?

[KasiaB87]

Asia i jak wygląda obecnie sytuacja?

Ja musiałam mojego 6-latka dać do pierwszej klasy, poszedł do pierwszej klasy omijając zerówkę. Tak sie złożyło że pierwszy rok w przedszkolu przechorował, potem Panie w przedszkolu odradziły mi posłanie Go w zeszłym roku do zerówki z racji że w przedszkolu starszaki mają ten sam program. Od 1 września chodzi do pierwszej klasy, mogłam jechac do psychologa i odraczać ale przez ten rok zrobił milowy krok w samodzielości i narzekał ze w przedszkolu mało pracują w książkach więc stwierdziłam ze spróbujemy. Mam jeszcze czas do końca roku żeby przenieść Go do zerówki, dziś zebranie więc dowiem się jak mu idzie, mam nadzieję że to była dobra decyzja ale to dopiero czas pokaże

Kto ocenił?

[Asia_117]

Tak więc z opóźnieniem, ale zdaję relację jak wygląda sprawa z moim Kubuśkiem...
Mały jest na pewno za mały, żeby chodzić do szkoły
Widzą to wszyscy Nawet nasza Pani dyrektor, wie, który to jest "mały Kubuś", a wychowawczyni starszego synka jak nas spotkała ostatnio w szkole to powiedziała "Nasza pani minister powinna poznać Kubusia, to by wiedziała co to znaczy wysyłać takie maluchy do szkoły..."
Mamy już wstępnie uzgodnione, że Kubuś będzie powtarzał zerówkę - czekam na wizytę w poradni.

Kto ocenił?

[Ala z Byczyny]

Ileż bym dziś dała, żeby 2 razy znaleźć się w zerówce Mam nadzieję, że Kubuś właśnie tak swoją zerówkę zapamięta Życzę żeby maluszkowi się w niej podobało i spokojnie, w swoim tempie, wyszykował się do szkoły

Kto ocenił?

[Asia_117]

[elcja27]

[Vicka]

Nasz trafił na cudownie ciepłą nauczycielkę - jak dotąd znosi szkołę bardzo dzielnie.
Jestem strasznie dumna

Kto ocenił?

[KasiaB87]

mój Kacper też dzielnie sobie radzi, ciężko mu się przyzwyczaić ze trzeba codziennie usiąśc przy biurku i ćwiczyć pisanie, czytanie, toczymy walki o to ale nie jest tak źle.....

Kto ocenił?

[japoneczka01]

KasiaB87 Sztuka pisania i czytania to wcale nie jest taka łatwa rzecz. Nie każdy łapie w lot i zmuszanie na siłę, daje odwrotny skutek od zamierzonego. Zbyt długie ćwiczenie ręki zwyczajnie męczy mięśnie dłoni i ręka boli od pisania. Naprawdę takie małe dziecko nie powinno długo być poddawane takiej czynności. Najwyżej 10 minut i 2 godziny przerwy. Dla dziecka te 10 minut to prawie wieczność, bo ono jeszcze nie ma poczucia czasu. Więcej nauczy się przez wspólną zabawę z rodzicem, niż żmudne pisanie esów floresów. Może kolorowanki usprawniłyby rękę i trzymanie w niej kredki. Z początku będzie wyjeżdżać poza obwódki, ale z czasem zauważy te niedoróbki i będzie się starać nie przekraczać obwódek. No i muszą być przerywniki ruchowe, by dać upust energii. Wtedy łatwiej mu będzie skoncentrować uwagę na tej żmudnej czynności.
Mam koleżankę, która pomimo, że już jest dorosła, to nie może wybaczyć matce, iż zmuszała ją do nauki gry na fortepianie. Ona uważa, że matka zabrała jej dzieciństwo, a ona przez te tortury nienawidzi muzyki do dnia dzisiejszego. Czasem jak o tym wspomina to aż się trzęsie. Ta trauma trwa do dziś.
Życzę dużo cierpliwości, zwłaszcza, że to jest chłopiec, a u nich rzadko się zdarza miłość do pisania.

Kto ocenił?