RękoDzielni - Forum u Maranty

Japoneczka01 dziękuję za pomoc. Dzięki Tobie jestem na tropie i będę szukał dalej. Pozdrawiam Tarnów – byłem tam dwa tygodnie temu.

Stałem się posiadaczem maszyny jednopłytowej privileg 200 (chyba Quelle). Czy cokolwiek o takiej maszynie słyszeliście? Szukałem instrukcji do niej, jednak bezskutecznie.
Pozdrawiam

Brawo, wspaniałe dzieło.
Śmiało można Ciebie nazwać chlubą Bydgoszczy.
Zygfryd

Dziękuję, że o mnie jeszcze pamiętacie – nawet w tak sympatycznej zgadywance. Ja wszystkich mam wciąż w mej pamięci. Wstyd mi za małą moją aktywność na forum i za bloga-mumię. Sił nabieram. Za tydzień znał będę wyniki biopsji, wtedy sił nabiorę i może zacznę szydełkową reedukację (jeśli w niej pomożecie).
Z tysiącem serdeczności
7

Ciekawy pomysł z pokazaniem (i nauczeniem nas) techniki koronek pętelkowych w oddzielnym przedziale jej przeznaczonym.
Odnośnie włoskiego reticello (problem: zaliczyć je do koronki czy do haftu) to przypominam, że słyszałem kiedyś takie zdanie: koronka jest tworzona jak gdyby w powietrzu (rośnie jak liście drzew), natomiast haft wypełnia istniejące miejsca (jak bluszcz obrastający – okrywający – pnie lub mury).
Ponieważ nieczęsto do Marantowego Świata mam możność powracać, składam wszystkim życzenia dobrego nowego roku, bogatego w koronki, hafty i rękodzielnicze cuda.
Zygfryd

Postaram się wesprzeć Ciebie w tych kołnierzykowych rozterkach. Zaczyna się od kółek dużych, potem kółka średnie, wreszcie małe kółeczka. Potem przyjdzie czas na drobne łączenia, by dojść do wykończenia. Pisać o tym to by trzeba jednak wiele. Mam inną propozycję: mogę przesłać Tobie bardziej czytelny wzór, oraz drugą jego część obrazującą zarys kołnierzyka. Może to będzie pomocne w Twych kłopotach. Skany prześlę gdy podasz mi swój adres mailowy.
Z tysiącem serdeczności
Zygfryd
mail: smarzyk@o2.pl

Iście olimpijski: złoty medal za szybkość, platynowy za piękno. Gratuluję.
Zygfryd

Bardzo mi się podoba. Podziwiam szczególnie górę bluzki - ładnie ją zrobiłaś.
Zygfryd

Anisa, piękna ta Twoja serweta. gratuluję. Skąd pomysł na takie wykończenie?
Zygfryd

Kwiatek ten, jak sądzę, można robić na dwa sposoby.
Zaczynamy od 16 oczek łańcuszka, które zamykamy w kółko.
1. okrążenie: 32 półsłupki w kółko.
2. okrążenie: 8 razy powtarzamy to, co w nawiasie (1 słupek w słupek - 3 oczka łańcuszka - pikot z 9 oczek łańcuszka - 3 oczka łańcuszka - opuszczamy trzy słupki)
3. okrążenie: 8 razy powtarzamy to, co w nawiasie (1 półsłupek w słupek - 9 słupków w pikot - 2 oczka łańcuszka - 9 słupków w ten sam pikot - 3 oczka łańcuszka)
Za chwilę na mym blogu - http://www.koronekczar.blox.pl - wstawię zdjęcia, które mogą pomóc w zrozumieniu tego opisu. Zapraszam.
Drugi sposób jest wzięty z koronki irlandzkiej. Zamiast oczek łańcuszka, które sprawiły Tobie tyle kłopotu, można stosować grubsza nitkę na której dzierga się pozostałe oczka.
Dziękuję też za przywołanie mnie do Maranciaków. Tęsknie za tym forum, jednak pokazywanie tych samych prac, które prezentuję na blogu, byłoby chyba samouwielbieniem. Przyznaję, że swym postem sprawiłaś mi radość, że ktoś o mnie pamięta.
Z tysiącem serdeczności
Zygfryd - z nadzieją, że pochwalisz się swą pracą.
A swoją drogą to szkoda, że Empik (przynajmniej bydgoski) nie daje się nawówić na sprowadzanie "Dupletu" do Polski.

Witaj, Steniu. Odebrałem wołanie o pomoc. Za godzinę będę w domu i odpiszę w tym miejscu.
Z tysiącem serdeczności
Zygfryd

Dziękuję Ci, Cedra, za twój tekst. Był mi dziś nezwykle potrzebny. W zasadzie nie mam problemów z wybaczaniem, za co wdzięczny Bogu jestem i swemu otoczeniu. Dziś zmęczony byłem rozmową z kimś, kto nieprzebaczenie uważa za coś normalnego, by nie rzec wielkiego. Twój post bardzo mi pomógł, jak obmywający zmęczenie deszcz. Dziękuję.
Z tysiącem serdeczności.
Zygfryd

Alszka, z wielką przyjemnością podziwiałem Twój bieżnik. Mam nadzieję, że to nie ostatnie Twe dzieło w tej technice. Czekam na jeszcze i jeszcze...

Zaglądam, szukam, czekam i czekam, i czekam, a nowych pięknych koronek jak nie było, tak nie ma. Chyba moja niecierpliwość jest równa ogromowi cierpliwości jaką mieć trzeba, by tworzyć koronki czółenkiem.
Z tysiącem serdeczności

Liken, czy wiesz jak bardzo byłem dumny, gdy na moją skrzynkę przyszła wiadomość w której był odnośnik do galerii z Twoimi pięknymi pracami związanymi z haftem matematycznym (http://prickandstitch.ismycraft.com/ z napisem: "This week’s card is called 18 years old and was made by Liken. This beautiful card was made using the Pinbroidery number patterns 1 and 8"). Chyba z jedną z Twych prac stanę w kolejce po autograf.
Gratuluję i życzę byś z rękodzieła nadal czerpała wiele radości.
Z tysiącem serdeczności

Piękny - zakochać się w nim można na zabój, albo... adoptować, do czego chętnych długo by szukać nie trzeba.
Z tysiącem serdeczności

Aniu, za Twe serce dziękuję i życzę, by ono dla nas wszystkich w Marancie zakochanych rosło i rosło, i rosło...
Z tysiącem serdeczności

Raduję się z Twego licencjatu, a - moim zdaniem - z rękodzieła to masz już doktorat.
Z tysiącem serdeczności

Oj, ciapara, ciapara - rada niby dobra, lecz patrząc w lustrzane odbicie profilu swej sylwetki, muszę nieco uszczegółowić Twoją myśl, i zamiast "z form okrągłych przejść na inne" spróbować z okrągłych form przejść na... wypukłe, by nie napisac "spiczaste". Przedtem jednak muszę długo wpatrywać się w ładne wytwory SoWy.
Z tysiącem serdeczności.

Oj, dlaczego, choć nieco dłubać szydełkiem potrafię, jak ognia boję się zabrać za cokolwiek innego aniżeli serwetki. A kamizela, czy choćby krawat, wciąż pozostają jedynie marzeniem. Może, zapatrzony w Twoje ładne prace, odwagi nabędę?
Z tysiącem serdeczności

Faktycznie, stronka się nie otwiera. Pomyślałem, że chyba w adresie zrobiony jest błąd - przecież w adresach nie powinno być znaków takich jak ą, ę, ć, ł i podobnych. Wystukałem:
www.rzeczy-ladne.eu
i się udało.
Z tysiącem serdeczności

Maranto! Zgadzam się, pomysł przedni, forumowiczki mają się czym pochwalić. Błogosławionych świąt życzy
Zygfryd zdrowiejący

Pozwiedzałem wystawę Twych prac, a jest na niej do podziwiania sporo. Brawa. Czekam na kolejne dzieła.
Z tysiącem serdeczności

Pierwszym, co zobaczyłem po powrocie ze szpitala do domu, była Twoja serwetka. Bardzo, bardzo mi się podoba, aż szydełko swędzi, by zacząć podobną, szczególnie, że wymiary jej są dla mnie prawie odpowiednie (nieco tylko zbyt krótka). Brawa za tak fachową i piękną pracę.
Z tysiącem serdeczności
Zygfryd

Zapalony Waszymi radami (dziękuję za rady oraz za pomysły) począłem dłubać serwetki na planowaną wystawę. Doszły dwie, z rodziny pradawnych katedralnych rozet.

Obie białe, z MUZY 30 tex x 4, szydełkiem 1,25. Średnica każdej - 31 cm. Są ładniejsze niż na zdjęciach (nie wiem jakie tło dawać). Niestety, już są poza domem. Były potrzebne jako pilne, w świat jadące prezenty. Zacznę więc wystawowe przygotowania od początku...
Także w świat pojechał kolejny bieżnik brugijski. Beżowy, z MAXI, szydełkiem czeskim nr 6. Długi na 131 cm, szeroki na 41. Sfotografowany na materiale na spodnie kupionym...

Po awarii serca siedzę teraz w domu. Z wyrokiem na zabieg koronarograficzny. Myśli więc będę zajmował i uspokajał szydełkiem...
Z tysiącem serdeczności